Jestem zwyczajną osobą i pragnę zwyczajnych rzeczy w życiu, prostych, szczerych uczuć i ważnych chwil, dobrych ludzi i trochę przyjemności. Chciałam oszukać samą siebie, chciałam stać się kimś innym niż jestem. Marny ze mnie filozof, a jeszcze marniejszy psycholog. Jestem jaka jestem, czasami lubię obejrzeć głupawy film i pić w podrzędnej knajpie albo posłuchać Disco Polo, nawet podoba mi się polski Hip-Hop i kawałki ze zdartej polskiej płyty. Ale czasami też ciekawie jest obejrzeć „ciężki” film, tylko nie może być za ciężki bo wtedy muszę kogoś prosić o tłumaczenie J A nawet lubię posłuchać jakiegoś koncertu prosto z filharmonii. Pragnę realizować swoje marzenia, tylko muszę pamiętać aby realizować swoje marzenia, a nie przywłaszczać sobie cudze i mówić, że to moje. Muszę wiedzieć czego JA chcę, co dla mnie jest ważne.

Lubię być po prostu sobą, a czasami chyba o tym zapominałam. Dlaczego? Może dla tego, że szukałam pocieszenia w byciu kimś innym? Już nie musze się pocieszać. Teraz jest dobrze, teraz jest ktoś kto tak jak ja pragnie prostych, czytelnych uczuć. A ja czuję, że on jest dla mnie coraz ważniejszy i wiem, że gdybym go teraz straciła to mogłabym się poczuć równie beznadziejnie jak wtedy kiedy obiecałam sobie, że nigdy do tego już nie doprowadzę. Jednak stało się, zakochałam się i bardzo mi na tym zależy. Będzie co będzie, czasami trzeba zaryzykować, ale już nie jestem taka jak wtedy kiedy zakochałam się po raz pierwszy. To jest zupełnie inne uczucie, bo i ten chłopak jest zupełnie inny. Pana M....... nigdy nie zapomnę bo i od niego wiele dostałam ale on jest przeszłością, za którą nie tęsknię. On był – coś we mnie zmienił i ja na pewno w nim też. Teraz mam swoją własna drogę. Muszę być silna.